CA Fic:4 Ctysty_2

posted on 13 Aug 2011 21:57 by pattyna in Fiction
 
Crysty Auditio Fiction "Crysty2"
Program by
Sai : painting
Photoshop CS5 : Filter color
Time 1 Hr

เราจะเห็นได้ถึงความมันส์และ พลังการเผาบนภาพอย่างล้นพ้นครับ ฮาๆ
ภาพนี้เอามันส์ก็จริงแต่เสียเวลากับการมองสีมากกว่าที่คิด

รอบนี้ ผมได้เขียน Fic นี้ บน ipad ครับ นั่นเพราะผมไม่ค่อยมีเวลาอยู่
กับห้องเท่าไหร่ ipad นี่ช่วยได้มากจริงๆ แต่ก็พิมพ์ยากขึ้นเล็กน้อย
ขอให้อ่านให้สนุกนะครับทุกคน ^^
------------------------------

ผลึกเจ็ดดารา 2

แสงเรืองรองสีขาว ลอยลับตาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ขาเล็กๆทั้งสองก็
วิ่งไล่กวดตามอยู่อย่างไม่หยุดหย่อน ยิ่งตามเข้าไปเท่าไหร่ ท้องฟ้า
ก็ยิ่งมืดลงและปราศจากดวงดาวมากขึ้นเท่านั้น ในความมืดนี้เอง
แสงสว่างก็ยิ่งเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ สาวน้อยวิ่งทะลุดงของป่าไม้เข้ามา
ยังที่โล่งแจ้งที่มีลักษณะเป็นลานกว้าง หมอกควันสีดำทมิฬ ปกคลุม
วิสัยทัศน์อย่างน่าสะพรึงกลัว

"แฮ่กๆ.. ไปไหนแล้วอ่ะ "

ออดี้พยายามหันมองไปรอบๆ แต่กลับไม่พบอะไร

เปรี๊ยง!

สายฟ้าฟาดผ่านลงมาจากด้านบน เฉียดร่างของเธอไปเพียงนิดเดียว
แรงกระแทกของอนุภาคทำให้ดินแตกกระจายคลุ้งไปทั่ว แต่ออดี้
ก็ได้เห็นอะไรบางอย่างในฝุ่นควันหนาทึบนั่น มันเป็นอนุภาคสีน้ำเงินอมฟ้า
ที่สว่างจ้ามาก เจ้าสิ่งนั้นพุ่งเข้ามายังตัวเธออย่างรวดเร็ว !

หนอยยัยกระต่ายขี้เรื้อน ทำฉันสงสัยจนอดตามมาไม่ได้จริงๆ
ว่าแต่ ทำไมมันมืดลงเรื่อยๆล่ะนั่น ไหนจะเสียงโครมครามนั่นอีก
ฮึ ว่าแล้วเธอนี่มันน่าสนใจจริงๆต้องกระโดดสูงๆดูหน่อยแล้ว

แคร์กระโดดไล่ตามหลังออดี้มาหลังจากออดี้วิ่งออกไปซักพัก แต่หารู้ไม่
ว่ามีคนแอบตามหลังเธอมาอีกที

"ฮุๆ ไม่น่าเชื่อว่า คนที่ขึ้นชื่อว่าประสาทดีเป็นเลิศอย่างแคร์จะไม่รู้ตัว
ว่าเราติดตามเธอมา"
"ผมคิดว่า เธอคงจะใจจดใจจ่อกับออดิติโอ้มากๆ"
"หึ. นั่นแหละที่ทำให้ดิฉันยิ่งสนใจในตัวเธอขึ้นไปอีก"
"นั่นสิครับ พวกเราควรสนับสนุนให้แคร์ขึ้นหิ้งอันดับหนึ่งเสียที"
"ฮึ ดิฉันไม่ได้หมายถึงแคร์เสียหน่อย"
"เอ๋ แล้วท่านหมายถึง?"
"ฮุๆ เรามาดูกันต่อไปดีกว่า"

แท้จริงผู้ที่ติดตามแคร์มา นั่นคือผู้จัดการประจำตัวและการ์ดของออดี้นี่เอง

เปรี้ยงง !
สายฟ้าเส้นใหญ่ฟาดลงพื้นดินในทางที่แคร์กำลังมุงไป เนื่องจากสภาพดิน
ระแวกนั้นเป็นดินทรายแห้งทำให้ฝุ่นฟุ้งตลบไปหมด ราวกับหมอกควันหนา
มีผลบดบังวิสัยทัศน์ไปถึงผู้ติดตามทั้งสองที่ตามมาด้านหลัง

"เป็นอะไรรึเปล่าครับท่าน"
"แค่กๆ ไม่เป็นไรๆ แค่ฝุ่นเข้าหน้านิดหน่อย"
"เหมือนท่านแคร์จะยืนนิ่งไปนะครับ"
"หา"

ทั้งสองคนวิ่งเข้าไปหาแคร์ด้วยความเป็นห่วง แต่แล้วทั้งสองก็ประจักษ์
ถึงเหตุผลที่แคร์ยืนแข็งทื่อ

"หึๆ ถึงกับเหงื่อแตกพลั่กเลยนะท่านผู้จัดการ"
"คุณทราบว่าดิฉันติดตามมาสินะ"
"แน่นอน หวังว่าท่านจะไม่ประเมินฉันต่ำไปหรอกนะ"
"เอ่อ.. เรื่องนั้นช่างมันก่อนเถอะครับทั้งคู่ กระผมอยากทราบว่าข้างหน้า
พวกเรานี่มัน.. คือ อะไรมากกว่า"

เสียงสะท้านดังโครมครามของกลุ่มสายฟ้าที่ฟาดผ่าน ไปที่พื้นดิน ร่าง
สีแดงที่คอยหลบห่าอัสนีนั้น เคลื่อนที่ไปมาราวกับเต้นรำ ปรากฏต้นต่อ
ของกลุ่มประจุพลังงานทั้งหลายเป็นรูปลักษณ์ของหัวมังกรขนาดใหญ่
ที่กำลังไล่กวดร่างสีแดงนั้นอยู่ แต่ร่างสีแดงนั้นก็พยายามชิงจังหวะ
ที่จะตอบโต้ ด้วยการแบ่งแยกร่างย่อย เข้าไปจู่โจม การต่อสู้นี้อยู่
เหนือจินตนาการและความคาดหมายของแคร์และเหล่าผู้ติดตาม จน
แทบไม่กล้าขยับเขยื้อนไปไหน

"นั่นมัน.. ยัยออดิติโอ้นิ."
"เห!? คุณหมายถึงร่างสีแดงนั้นเหรอ"

แคร์ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นไอดอลที่มีประสาทสัมผัสดีเป็นเลิศยิ่งกว่าคริส
ผู้เป็นพี่ชายเสียอีก มองทันถึงการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วของร่างแสง
สีแดงนั้นก่อนใคร

"ส.. สุดยอดด นั่นมันกายาสีแดง"
"ว่าไงนะ วิชาของผู้พิทักษ์ในตำนานนั่นเหรอ!"
"เฮอะ แน่นอนอยู่แล้ว ก็ยัยนั่นเป็นหลานของชายคนนั้นนิ"

สำหรับการ์ดผู้คุ้มครองแล้ว ผู้พิทักษ์ก็เป็นแขนงหนึ่งของสายอาชีพ
ดังนั้นเขาถึงรู้จักเรื่องของตาเฒ่าผู้พิทักษ์ในตำนานดี รวมไปถึง
โน๊ตตัวที่ 8 นั้นด้วย

"เรื่องราวมันเป็นมายังไงก็ไม่รู้ แต่พวกเราไปหาที่หลบภัยกันก่อน
ดีกว่า"
"เห็นด้วยครับท่าน"

ทั้งสามเดินเข้าไปหลบตามโขดหินใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆ เพื่อสังเกตุการณ์

ร่างสีแดงกำลังหลอกล่อร่างสายฟ้าของมังกรอัสนี แต่การคำรามของ
เจ้ามังกรปล่อยประจุสายฟ้านับล้านโวลต์ทลายร่างแยกนั้นมลายสิ้น

หยาา ยังไงของมันเนี่ย อยู่ๆก็โผล่ออกมาไม่ทันตั้งตัว แถมเก่งเป็น
บ้าเป็นหลังเลย หืม โน๊ตแบบนี้.แคร์นี่หน่า อยู่ใกล้ๆแถวนี่สินะ อืมม
ยังสัมผัสได้อีกหนึ่ง เอ๊ะไม่สิสองคน หวังว่าจะปลอดภัยกันน้า

ออดี้พยายามโจมตีร่างสายฟ้านั้น แต่กลับเหมือนชกกับอากาศธาตุ
ในตาของเธอมองเห็นกลุ่มก้อนตัวโน๊ตสีดำจำนวนมาก ทั้งที่ร่างของ
มังกรอัสนีนั้นเป็นสีน้ำเงินฟ้า แต่นั่นยังไม่น่าแปลกใจเท่ากับความรู้สึก
เจ็บแปลบที่หูซ้าย จนเลือดซึมออกมาจากปากแผล มันเป็นความรู้สึกที่
คุ้นเคย และน่ากลัวจับใจ แต่นั่น ก็ทำให้เธอนึกอะไรบางอย่างออก
ออดี้เพ่งจิตของเนตรพรจันทราไปที่กลางหน้าผากของเจ้ามังกร

"นั่นไง เจอแล้ว! ถึงจะเล็กๆ แต่นั่นอาจจะเป็นจุดอ่อนก็ได้"

ออดี้ไม่รอช้าที่จะเดิมพัน เธอพุ่งเข้าใส่ที่จุดนั้นทันที

"ย.. ยัยบ้านั่น คิดจะพุ่งเข้าหาเจ้ามังกรนั่นตรงๆเลย"
"ฮุๆ บ้าระห่ำดีแท้"
"เดี๋ยวๆ ท่าน นี่ไม่ใช่เวลาจะมาหัวเราะนะครับ ดูเหมือนปากของมังกรนั่น
จะมีอะไรบางอย่างออกมาด้วย"

การ์ดชุดดำ วิ่งออกไปพร้อมควักปืนออกจากข้างในเสื้อ กระหน่ำยิง
ไปที่หัวของมังกรอัสนี แต่ไม่เป็นผลกระสุนแตกกระจายออกด้วย
อนุภาคของประจุโดยรอบ ทว่า.. มีกระสุนบางนัดที่พุ่งตรงเข้าไป
กระแทกอะไรบางอย่างจนเกิดเสียงดังกังวาน

"อ๊ะ ! ขอบคุณมากค่า คุณการ์ด ทีนี้ฉันเห็นมันชัดแจ๋วเล.."

ยังพูดไม่ทันขาดคำ คลืนประจุสายฟ้าจำนวนมากจากปากของเจ้ามังกร
ได้ถูกปล่อยออกมาใส่ออดี้จนเห็นเธอจมหายไปกับแสง

กรี๊ดดด! อะไรเนี่ยกลุ่มโน๊ตสีน้ำเงินฟ้ามันล้อมรอบตัวเราเต็มไปหมด
เจ็บๆ ร่างจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ชาไปหมดเลย เลือดมันพล่อนไปทั้งตัว
อุ๊บ.. เลือดกำเดาไหล เสื้อฉันมันใหม้เกรียมปลิวเป็นขี้เถ้า
อ๊าา แย่แน่. อ๊ะ.. ใช่แล้ว ฉ. ฉันต้องเปลี่ยน โน๊ตของฉันให้เป็นสีเดียว
กับแสงพวกนี้เหมือนกับตอนที่สู้กับคุณตา

พลังของเนตรพรจันทรา เปลี่ยนร่างของออดี้เป็นแสงสีฟ้า ดูดกลืน
คลื่นประจุทั้งหมดที่กระแทกใส่วนเป็นเกลียว แล้วกระจายไปรอบๆ
"กายาสายฟ้า" นั่นคือสิ่งที่ได้รับมาจากการดูดกลืนพรสวรรค์ของร่าง
มังกรอัสนี ด้วยพลังใหม่นี้ ทำให้ออดี้เคลื่อนที่ได้เร็วเข้าขั้นความ
เร็วแสง เธอแร่งเข้าไปโจมตีจุดศูนย์กลางของหัวมังกร ที่มีสภาพเป็น
กลุ่มโน๊ตสีขาวเรืองรอง ด้วยกำปั้นเด็ดของเธอ

เปรี๊ยงง !

แสงจ้าและเสียงดังกระหื่ม ตามมาด้วยลมกรรโชกแรง พัดเอา
กลุ่มเมฆสีดำที่ปกคลุมท้องฟ้า หายวับไปในพริบตาจนเห็นแสงตะวัน
อย่างชัดเจน

เบื้องหน้าของออดี้ คือคริสตัลสีขาวที่ถูกพันด้วยทองที่มีลวดลาย
แปลกๆ มันลอยอยู่เหนือจากพื้นดินอย่างน่าอัศจรรย์ หมัดของเธอ
ทำอะไรสิ่งนี้ไม่ได้เลยแม้แต่รอยขีดข่วน ในตาของออดี้จับจ้องที่
ก้อนคริสตัลนี้ด้วยความสงสัยก่อนจะพูดว่า

"โอ้ยย! เจ็บๆ โหย แข็งชะมัดยาดเลยก้อนอะไรเนี่ย"

สาวน้อยสบัดมือไปมาเห็นได้ชัดว่ากำปั้นเธอแดงกล่ำ แคร์และคนอื่นๆ
ค่อยๆเดินเข้ามาหาออดี้

"ยัยบ๊อง เป็นอะไรไหมนั่น"
"ท่านออดิติโอ้ สวมเสื้อกระผมก่อนนะครับ โป๊หมดแล้ว"
"แฮ่ๆ ขอบคุณมากจ้าทั้งสอง"

ออดี้หันไปเห็นผู้จัดการส่วนตัวของตน จ้องมองคริสคัลสีขาวก้อนนั้น
อย่างตื่นตระหนก เหงื่อไหลพรากพร้อมๆกับรอยยิ้ม

"ฮ. ฮะๆ น..นี่มัน.. คริสตัล 7 สี นี่หน่า!?"

เธอพยายามจะสัมผัสมันด้วยจิตที่ไม่บริสุทธิ์

"อย่านะค่ะ !!"

ออดี้ พยายามใช้กายาสายฟ้า แต่ดูเหมือนพลังของเนตรพรจันทราจะหมด
ลงไปแล้ว เธอจึงได้แต่วิ่งเข้าไปอย่างสุดฝีเท้า เพื่อผลักผู้จัดการออกไป
ทันทีที่ผลักออกไปนั้น คริสตัล 7 สีก็ยิงลำแสงสีขาวเสียดแทงทะลุที่
กลางอกของออดี้จนเธอล้มหงายลงไป..

---------------
ตอนก่อน http://pattyna.exteen.com/20110813/ca-fic-4-ctysty-1
ตอนต่อ
-------------

Comment

Comment:

Tweet